Πάνω από τις ρίζες των προγομφίων και των γομφίων μέσα στο οστούν της άνω γνάθου βρίσκεται το ιγμόρειο ή γναθιαίο άντρο, μια αεροφόρος κοιλότητα, επενδυόμενη από βλεννογόνο (μεμβράνη του Schneider). Ο βλεννογόνος του ιγμορείου: α) παράγει βλέννη, χρήσιμη για την υγροποίηση του εισπνεόμενου αέρα, πριν φτάσει στους πνεύμονες και β) φέρει κροσσούς, δηλαδή σχηματισμούς που μοιάζουν με τρίχες και βοηθούν με την κίνησή τους στην απομάκρυνση βλέννης και ξένων σωμάτων προς τη μύτη, με την οποία το ιγμόρειο επικοινωνεί μέσω στομίου στο έσω τοίχωμα.
Το έδαφος του ιγμορείου ( = το τοίχωμα, που βρίσκεται πιο κοντά στις ρίζες των δοντιών) είναι δυνατόν να καταδύεται χαμηλά, σχεδόν πάνω από τα ακρορρίζια λόγω ανατομικής κατασκευής ή μετά από εξαγωγές, λόγω της συνεχιζόμενης οστικής αναδιαμόρφωσης (remodeling). Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει οστούν ικανού ύψους για τοποθέτηση εμφυτευμάτων.
Προκειμένου να τοποθετηθούν εμφυτεύματα στην οπίσθια άνω γνάθο σε μειωμένο ύψος οστού μέχρι το έδαφος του ιγμορείου, απαιτείται η τοποθέτηση οστικών μοσχευμάτων. Αυτά τοποθετούνται αντίστοιχα προς το άκρο του εμφυτεύματος, μετά από αποκόλληση και προς τα πάνω απώθηση του βλεννογόνου του ιγμορείου με διαδικασία, που περιγράφεται ως «ανύψωση εδάφους ιγμορείου». Υπάρχουν 2 τεχνικές ανύψωσης:
- Κλειστή ανύψωση εδάφους ιγμορείου (διαφατνιακή προσπέλαση)
Η προσπέλαση του βλεννογόνου του ιγμορείου γίνεται μέσω του φατνίου ή του φρεατίου υποδοχής του εμφυτεύματος. Ο βλεννογόνος αποκολλάται σε μικρή έκταση και απωθείται προς τα πάνω με τη βοήθεια ειδικών οστεοτόμων (Εικόνες Α, Β). Ακολουθεί στοιβαγμός και συμπύκνωση του οστικού μοσχεύματος προς τον απωθημένο βλεννογόνο, που θα αποτελέσει το νέο έδαφος του ιγμορείου μετά την ολοκλήρωση της οστικής επούλωσης. Εφόσον το εμφύτευμα τοποθετηθεί στον ίδιο χρόνο, το μόσχευμα συμπιέζεται και από το ίδιο το εμφύτευμα. (Εικόνες C, D). Με την κλειστή τεχνική επιτυγχάνεται ανύψωση του εδάφους μέχρι κατά 3-4 mm.
- Ανοικτή ανύψωση εδάφους ιγμορείου (πλάγια προσπέλαση ή τεχνική παραθύρου)
Η προσπέλαση του βλεννογόνου του ιγμορείου γίνεται πλαγίως, μέσω οστικού παραθύρου στο έξω τοίχωμά του. Ο βλεννογόνος αποκολλάται στην επιθυμητή έκταση και απωθείται προς τα μέσα, ώστε να δημιουργηθεί χώρος για τον στοιβαγμό του μοσχεύματος. Το οστικό παράθυρο καλύπτεται με τη βοήθεια μεμβράνης. Εφόσον υπάρχει αρκετός οστικός όγκος για ικανοποιητική σταθερότητα του εμφυτεύματος, αυτό μπορεί να τοποθετηθεί στον ίδιο χρόνο με την ανύψωση. Στην περίπτωση αυτή η οστεοενσωμάτωση του εμφυτεύματος λαμβάνει χώρα ταυτόχρονα με την οστική επούλωση.
